Το σήμερα

Η Ανασυγκρότηση και επαναλειτουργία της Μονής

Ανασυγγκρότηση ΜονήςTο 1997 με απόφαση του Σεβ. Μητροπολίτη Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κυρού Ανθίμου ορίστηκε Διαχειριστική Επιτροπή Ανακαινίσεως της Μονής με πρόεδρο τον μακαριστό Πρωτοπρεσβύτερο Θεμιστοκλή Μαρκάκη και άρχισαν οι πρώτες εργασίες καθαρισμού και αποχωμάτωσης.

Στην Επιτροπή μετείχε, στην αρχή ως λαϊκός και αργότερα ως κληρικός και ο σημερινός Ηγούμενος της, Αρχιμανδρίτης Τιμόθεος (κατά κόσμον Σταύρος Παναγιωτάκης), που εγκαταστάθηκε στους χώρους της το 2000 και μετά την εγκατάσταση σ' αυτή και του Ιερομόναχου Σάββα Δρακουλάκη διορίστηκε από 1-1-2006 Ηγούμενος.

Οι εργασίες αποχωμάτωσης, λόγω της εγκατάλειψης της Μονής, για μισό τουλάχιστο αιώνα, διήρκησαν μεγάλο διάστημα. Τα ίχνη από τον πολύχρονο σταβλισμό των αιγοπροβάτων ήταν εμφανή σε όλο το συγκρότημα σε τέτοιο βαθμό ώστε να θεωρηθεί αρχικά ότι οι λίθινες πλάκες των τραπεζιών της Τράπεζας αποτελούσαν το δάπεδο του χώρου.

ΝομίσματαΚατά την διάρκεια των εργασιών αυτών αποσαφηνίστηκαν οι διάφορες χρήσεις των χώρων και ήλθαν στο φως διάφορα μικροευρήματα, όπως χάλκινα ενετικά νομίσματα, soldini (1610 - 1618), τούρκικα γρόσια (19ου αι.) και νομίσματα της Κρητικής Πολιτείας (1898 - 1913).

Οι κύριες αναστηλωτικές επεμβάσεις ξεκίνησαν το έτος 2000 αρχικά από την 13η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων και από το έτος 2002 από την 28η ΕΒΑ με χρηματοδότηση από το Γ' ΚΠΣ και την ενεργό συμμετοχή του ηγουμένου Τιμόθεου Παναγιωτάκη, του Δήμου Κουλούκωνα αλλά και των προσκυνητών της Μονής.

Οι σχετικές μελέτες αποκατάστασης εκπονήθηκαν από την πολιτικό μηχανικό της Εφορείας Μαρίτα Βασιλάκη, η οποία επέβλεψε και τις εργασίες σε συνεργασία με τον εργοδηγό Θεμιστοκλή Κυδωνάκη και τον γράφοντα.

Τράπεζα - ΠρίνΜετά την αποκατάσταση του συγκροτήματος των κελιών στη βόρεια πτέρυγα για την εγκατάσταση του μοναχού ακολούθησε η συντήρηση του ναού, η ανακατασκευή του κωδωνοστασίου, η διαμόρφωση του αύλειων χώρων και η αποκατάσταση της νότιας πτέρυγας.

Παράλληλα με την φροντίδα του ελάχιστου προσωπικού της Μονής ανακατασκευάστηκαν οι πεζούλες περιμετρικά του συγκροτήματος και φυτεύτηκαν με οπωροφόρα δέντρα ενώ στον κάμπο νότια της Μονής καλλιεργήθηκαν ελαιόδεντρα και αμπέλι.

Οι αναστηλωτικές εργασίες έγιναν με γνώμονα την διακριτότητα των διαφορετικών φάσεων που συνυπήρχαν, ώστε και μέσα απ' αυτές να είναι εμφανείς οι πολλαπλές επεμβάσεις στο μοναστηριακό συγκρότημα.

Έτσι παρά το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος της βόρειας πτέρυγας ήταν δώμα στην αρχική του φάση, ανακατασκευάστηκε η μονόρριχτη κεραμοσκεπής στέγη του ύστερου 19ου αι. που τεκμηριώνεται και επιγραφικά.

Εξωτερικά, επίσης, στη βόρεια όψη της πτέρυγας ανακατασκευάστηκαν τρία διαφορετικά είδη επιχρισμάτων σύμφωνα με τα παλαιά του ύστερου 19ου αι. και του α' μισού του 20ου αι.

Το έτος 2008 ξεκίνησαν και οι εργασίες αποκατάστασης της δυτικής πτέρυγας η οποία θα στεγάσει στο νότιο τμήμα την έκθεση των διασωθέντων κειμηλίων της Μονής.